تبليغاتX
من و تکـــــه های به جا مانده از دل...

 

 

 

 

 

 به تو اِی خشکیده دل ...

 یک جرعه ســـــراب هم نمی رسد؟؟؟!!

 

                                                                                                  

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم فروردین 1390ساعت 16:11  توسط مریم  | 

 


رویــــاها را محکــــــم بچسب،



که رویاها اگر بمیرند

زندگی کشتزاری است بایر

برفپوش و یخزده...

 

تهی از لحظه های کودکی

با حراج خاطراتم

آتشـــــی خواهم خرید!!

 برای رویاهای یخ زده ام

 

دریغــــــــا...این زمستان قصد دل کندن ندارد!!!؟

                        

      ممنون از حضور پر مهر همه ی دوستان خوبم

          امیدارم بتونم جبران کنم!

+ نوشته شده در  جمعه یکم بهمن 1389ساعت 23:28  توسط مریم  | 

 

زمستان از راه نرسیده

سوزَش دلم را به آتش کشیده و

سرمایش بند بند وجودم را به بند کشیده و...

گــَرد دلتنگی  غروب هایش

 یا حسین ها و شام غریبانش

طعم شور پسته ی آجیل یلدایی

شور و شعر حافظ شیرازی

.

.

و من اوج این دلتنگـــــی را همچنان سکـــــوت می کنم!

"دوستان خوبم"

یه مدتی نیستم و

 نمی تونم بهتون سر بزنم

اما حضور شما به اینجا حیات و به من دلگرمی میده

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم آذر 1389ساعت 9:33  توسط مریم  | 

 

در بازی شوم کلاغ پر

لحظه ای که  حرمت دوست داشتن را ...پـــــر دادند

آنجا که انسانیت به پشیزی قمار شد

تنها و تنها التماس یک نگـــــــاه شیشه ای به یادگار ماند !!

.

.

اکنون

برای شادی ِ روح آرزوهایش

یک عمـــــــــرســــــــکـوت می نوازد!

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389ساعت 15:41  توسط مریم  | 

 

 

چشمان گیرایت را

در میان کدام بالش ابرینه ای فرو بردی

که تنها سیل اشکانت

 دل و روحم را می لرزاند!؟

چه بی صدا اما چه سنگین می گریی...

صدای هق هقت را چگونه در گلو خفه کردی؟

چگونه آرامت کنم...درحالیکه درون آغوش کوچکم جا نمی شوی!!؟

و نیز دلم ...

چگونه از تو بگذرم

در حالی که تنها یک پنجره تا تو فاصله است!

.

.

راست میگویند که:

                        دل آســــــمان بـزرگ است!

                           

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم آبان 1389ساعت 8:35  توسط مریم  |